Wlasnosc produkcji

W miarę rozwoju narzędzi produkcji, zwłaszcza oswajania zwierząt pociągowych, ulepszania narzędzi uprawy ziemi oraz broni myśliwskiej, pojedyncza rodzina mogła już w coraz większym stopniu utrzymać się własnymi siłami przy życiu. Stało się to podstawą rozpadu wspólnoty pierwotnej. Powstała indywidualna własność środków produkcji, tj. ziemi, zwierząt gospodarskich itd. wraz z tym powstał indywidualny sposób gospodarowania. Wtedy też zaczęła rozwijać się wymiana produktów między tymi indywidualnymi producentami. Z czasem pojawili się kup-cy-pośrednicy, a także rzemieślnicy wytwarzający określone narzędzia produkcji. Kupcy i rzemieślnicy skupiali swoje siedziby wokół określonych miejsc wymiany (rynków) tak zaczęły powstawać miasta, a wraz z tym zalążki władzy państwowej. Proces rozpadu wspólnoty pierwotnej, kształtowania się i rozwoju indywidualnej produkcji i powstania niewolniczego sposobu produkcji tkwi w mrokach prehistorii. Nie ulega jednak wątpliwości, że niewolnictwo mogło począć powstawać dopiero wtedy, gdy stopień rozwoju środków produkcji umożliwił człowiekowi wytwarzanie nadwyżki dóbr ponad fizjologiczne minimum niezbędne mu do utrzymania się przy życiu. Nadwyżka ta, nazywana produktem dodatkowym, stała się przedmiotem zagarniania. Historia znała już wtedy wojny: rodowe, plemienne, między poszczególnymi miastami i ich okręgami (o zabór ziemi uprawnej, terenów myśliwskich itd.). Poprzednio, gdy człowiek nie mógł wytworzyć tej nadwyżki, jeńców wojennych zabijano. Wraz z pojawieniem się możliwości jej wytwarzania poczęto ich przekształcać w niewolników.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>