strategiczne planowanie

Strategiczne planowanie centralne oznacza istotne zmiany w samej doktrynie planowania. Formuła planowania centralistycznego, wskazuje na dominację planowania „przez środki”. Oznacza to, że planuje się nie tylko rezultat końcowy, ale też wszystkie elementy pośrednie składające się na ten rezultat. W ten sposób plan roztapia się w rozproszonych celach niższego rzędu traktowanych na równi z celem głównym. Natomiast w planowaniu strategicznym głównym przedmiotem zainteresowań GOD jest efekt ostateczny, który pojawia się „na wyjściu” układu. W strategicznym planowaniu centralnym punkt ciężkości przesuwa się zarazem na jednostki podstawowe — przedsiębiorstwa. Zyskują one znaczny stopień samodzielności, a ich działalnością steruje się za pomocą parametrów ekonomicznych. Powstają znacznie lepsze warunki do tego, aby przedsiębiorstwo, kierując się własnym interesem, mogło przejawiać inicjatywę, która wpływa na procesy alokacyjne, decyduje o postępie w całej gospodarce. Odmiennie niż w systemie centralistycznym, w którym wyraźna jest tendencja do skracania okresów planowania, podstawą planowania strategicznego są plany wieloletnie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>