Stosunki handlowe

Wzajemne stosunki handlowe opierały się na umowach clearingowych, mających jednak dość szczególny charakter. Niemieccy importerzy wpłacali należność za zakupione towary na rachunek w Banku Rzeszy. Zobowiązania w stosunku do eksporterów w krajach satelickich regulował odpowiedni bank centralny. Z kolei Bank Rzeszy miał płacić przedsiębiorstwom niemieckim za towary wywożone do krajów satelickich, zaś: importerzy rozliczali się ze swym własnym bankiem centralnym. System ten dopuszczał powstawanie salda po jednej lub drugiej stronie, które w normalnych warunkach miało być regulowane odpowiednią korekta wymiany towarowej. Jednak podporządkowanie całej gospodarki niemieckiej potrzebom frontu powodowało, że w Rzeszy coraz trudniej było znaleźć artykuły na wywóz do krajów z nią współpracujących. Zwłaszcza w drugiej fazie wojny rosły zakupy niemieckie, natomiast malały dostawy w przeciwnym kierunku. W rezultacie banki krajów satelickich dysponowały rosnącymi saldami w Banku Rzeszy, lecz pieniędzy tych nie udawało się wykorzystać. System clearingowy zamieniał się w rosnące-zadłużenie Niemiec wobec ich partnerów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>