reformy w Chinach

Chiny po śmierci Mao Tse Tunga rozpoczęły fragmentaryczną reformę, odchodząc od centralnego planowania na rzecz wolnego rynku – najpierw w kilku prowincjach, a z chwilą gdy obszary te zaczęły się gwałtownie rozwijać, rozszerzono operacje rynkowe na pozostałe obszary kraju. Od kiedy rynek zastąpił polityczne sterowanie procesami gospodarczymi, Chiny stały się jednym z najszybciej rozwijających się krajów świata. Mimo iż Produkt Krajowy Brutto na głowę mieszkańca Indii był w 1970 roku dwukrotnie wyższy niż PKB na głowę mieszkańca Chin, te ostatnie dogoniły Indie już w 1991 roku, a do 2000 roku niemal je zdublowały. Ostatnio, także Indie zaczęły odchodzić od centralizmu państwowego, i jak pisze renomowany tygodnik londyński The Economist „uwalniać swoich przedsiębiorców spod kontroli państwa po raz pierwszy od chwili odzyskania niepodległości”, to jest od 1947 roku. Sześcioprocentowy wzrost gospodarczy jakie się w ślad tych reform pojawił uczynił z Indii jedną z najszybciej rozwijających się dużych gospodarek świata. Mimo zasadniczej różnicy w zasadach działania gospodarki centralnie planowanej i gospodarki rynkowej, w rzeczywistości między obu tymi formami istnieje ciągłość. Nawet w czasach żelaznej ręki Stalina, istniały w Związku Sowieckim zręby gospodarki rynkowej, dzięki którym ludzie mogli sprzedawać płody rolne pochodzące z niewielkich poletek ziemi zlokalizowanych w pobliżu ich domostw.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>