Procent

Terminu procent używa się w ekonomii w dwojakim znaczeniu: rozumie się go jako dochód, który kapitał pożyczkowy przynosi właścicielowi, oraz jako wynagrodzenie wierzyciela za odstąpienie dłużnikowi na określony czas prawa dysponowania pewną kwotą kapitału pieniężnego. W teoriach wyjaśniających istotę procentu przeważnie skupia się uwagę na czynnikach wyjaśniających samo istnienie procentu, takich jak wyrzeczenie się konsumpcji lub rezygnacja z utrzymywania posiadanego kapitału w stanie płynności. Na źródło procentu wskazują tylko dwie teorie: teoria neoklasyczna, według której źródłem tym jest wartość wytworzona przez kapitał i pozostałe czynniki produkcji, oraz teoria marksowska, według której procent jest tą częścią wartości dodatkowej wytworzonej przez nakład pracy żywej w procesie produkcji, którą przywłaszczają sobie i dzielą między siebie właściciele kapitału zastosowanego w tym procesie. Dłużnik traktuje oprocentowanie kapitału pożyczkowego jako normalny koszt swojej działalności gospodarczej. Dlatego występuje tendencja do oprocentowania wszelkiego kapitału znajdującego zastosowanie w przedsiębiorstwie, a więc łącznie z kapitałem własnym przedsiębiorstwa. W ten sposób w przedsiębiorstwie nadwyżka przychodów nad wydatkami dzieli się na procent od kapitału i zysk przedsiębiorcy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>