praca wolna i przymusowa

Różnica między pracą „wolną” a „przymusową” w tamtych czasach zależała od tego, czy za swoją pracę otrzymywało się wynagrodzenie, czy było się do niej zmuszonym bez rekompensaty finansowej. Taka praca mogła być wykonywana czasowo i obejmowała zajęcia od pańszczyzny aż po służbę wojskową na rzecz pana. Po jej zakończeniu można było wrócić do pracy na własnym gospodarstwie, lub do innych zajęć. Ludzie, którym się w życiu nie poszczęściło, byli przez całe swoje życie niewolnikami, status ten przekazując niekiedy swojemu potomstwu. O ile wolna praca jest dziś w większości krajów świata normą, o tyle przymus pracy nadal istnieje, i to nawet w wolnych krajach demokratycznych. Przyjmuje on postać służby wojskowej czy obowiązku uczestniczenia w posiedzeniach ław przysięgłych. Normalne niewolnictwo istnieje wciąż w krajach takich, jak Mauretania, Nigeria i Sudan. W odległych regionach Indii, członkowie rodziny przez całe pokolenia pozostają zastawem za długi zaciągnięte zanim jeszcze przyszli na świat, przez ich przodków – zjawisko to nazywane jest niekiedy „pracą przymusową”, albo po prostu formą niewolnictwa.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>