poziom zaspokojenia

Począwszy od pewnego poziomu zaspokojenia podstawowych potrzeb proces gospodarowania staje się coraz bardziej złożony. Wzrost ilościowy produkcji, jeśli nie towarzyszy mu poprawa jej jakości, trwałości i funkcjonalności wyrobów, jeśli produkcja nie opiera się na nowoczesnej technice, oznacza już marnotrawstwo. Poprawa szeroko rozumianej efektywności produkcji zaczyna przerastać możliwości GOD. Samo przedsiębiorstwo jest bowiem najbardziej powołane do tego, aby gospodarować w sposób opłacalny dla siebie i korzystny dla odbiorców. W tym celu musi jednak uzyskać wystarczający stopień uprawnień i samodzielności, a ponadto musi być odpowiednio motywowane. Tak najprościej można przedstawić tendencje wywołujące w sposób naturalny zmiany koncepcji planowania. Punkt ciężkości planowania przesuwa się z operatywnego, bezpośredniego kierowania szczegółową działalnością bardzo licznych przedsiębiorstw na funkcje strategiczne. Planowaniu centralnemu przypada, według tej koncepcji, znacznie poważniejszą niż poprzednio funkcja inicjowania, organizowania i koordynowania długofalowych strukturalnych przeobrażeń w gospodarce, z koncentracją uwagi na wybranych procesach decydujących o całości rozwoju w gospodarce oraz sterowania tymi procesami zgodnie z zasadą nadrzędności interesów społecznych,

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>