Polityka pieniezna

Istotne znaczenie w polityce gospodarczej III Rzeszy wobec okupowanych państw odgrywała polityka pieniężna. W Niemczech poprzez zamrożenie płac i cen dążono do zapewnienia stabilizacji siły nabywczej marki. Natomiast w krajach podbitych władze okupacyjne wykorzystywały inflację, jako jedną z metod obniżania zdolności nabywczej ludności (co powodowało spadek konsumpcji) oraz finansowania swych wydatków (m.in. przez inflację finansowano zakupy na czarnym rynku artykułów, które wymykały się konfiskatom, jak np. złoto, obce dewizy, biżuteria itd.). Dlatego też w państwach podbitych nie wprowadzono marki niemieckiej, ale zachowano w obiegu dotychczasowe pieniądze bądź wprowadzono nową walutę okupacyjną. Pozwalało to na odpowiednie manipulowanie obiegiem na poszczególnych obszarach. Najsilniejsza inflacja wystąpiła w Grecji. W 1943 r. w porównaniu z 1940 r. obieg zwiększył się tam o przeszło 21 000%. Na obszarze Generalnej Guberni wzrost obiegu w latach wojny wyniósł około 1000:°/o: w Jugosławii 572°/o, w Norwegii 483%>, w Czechosłowacji około 750%, w Holandii 390%, we Francji 369%, w Belgii 340%, a w Danii 290%. Jak widać i pod tym względem sytuacja w różnych krajach była bardzo zróżnicowana.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>