planowanie w wielkich firmach

Mówiąc o planowaniu w skali wielkich przedsiębiorstw kapitalistycznych musimy pamiętać, że działalność tych jednostek jest wzajemnie powiązana. Wynika to z podziału pracy, a także z coraz bardziej rozgałęzionej kooperacji, która jest skutkiem rosnącej technologicznej złożoności produktów końcowych. Korporacje są związane ogromną liczbą rozmaitych umów gwarancyjnych, np. dotyczących wielkości dostaw i cen (dla obiorców), a zarazem wielkości sprzedaży i cen (dla dostawców). W ten sposób nie tylko następuje przepływ informacji planistycznej (informacje o zapotrzebowaniu nabywców, prognozy co do przyszłych potrzeb itd.) niezbędnej do sporządzenia własnych planów korporacji, ale planowanie rozszerza się na całą sferę wielostronnych kontaktów kooperacyjnych. To właśnie uzasadnia pojęcie „sektora planującego”, którym posługuje się J. K. Galbraith na określenie całej tej rozbudowanej sfery działalności5. Nie tylko jednak dominacja sektora planującego nad sektorem rynkowym, ale również jego powiązania z działalnością państwa stanowią o sile zapewniającej korzyści wielkim korporacjom. Koordynacji nie tylko wewnątrz poszczególnych krajów, ale współdziałania ośrodków planistycznych także w skali międzynarodowej wymagają zwłaszcza (wbrew poglądom zwolenników nieingerencji) problemy produkcji, problemy żywnościowe, surowcowe i energetyczne.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>