planowanie w praktyce

Ogólnie biorąc, ani mechanizm rynkowy, ani planowanie — jak wykazuje praktyka — nie mogą w nowoczesnej gospodarce być regulatorami działającymi na zasadzie wyłączności. Każdy z nich funkcjonuje w sposób nie w pełni kompletny. Z jednej strony, nie ma nowoczesnej gospodarki bez rynku. Istniał on nawet w okresie najsilniejszej centralizacji planowania w socjalistycznym przemyśle. Rynek, mając świeże, aktualne informacje, działa jednak na krótką metę, jest krótkowzroczny, jak pisze węgierski ekonomista J. Kornai. Planowanie patrzy daleko w przód, ale w związku z tym jego baza danych jest niepewna, zwłaszcza że realne procesy podlegają licznym zmianom i fluktuacjom. Planując można jednak zapobiegać dysproporcjom, które na rynku dają się wyeliminować dopiero po fakcie, a więc pociągają za sobą dodatkowe koszty. Mechanizmy regulacyjne trzeba rozpatrywać w powiązaniu z całą gospodarką. W gospodarce, w której przeważa własność społeczna, rynek nie jest ani pod względem zasięgu, ani charakteru tym samym rynkiem, który funkcjonuje w gospodarce opartej na własności prywatnej jako formie dominującej. Także planowanie ma inny zakres i posługuje się odmiennym instrumentarium w gospodarce kapitalistycznej niż w gospodarce socjalistycznej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>