planowanie centralistyczne

W pierwotnej idei i realizowanej na jej podstawie praktyce centralizacja oznaczała możliwość wnikania Głównego Ośrodka Decyzyjnego (GOD) w najbardziej nawet odległe od centrum obszary i miejsca działalności gospodarczej. Sądzono, że w inny sposób nie można kierować tą działalnością oraz kontrolować warunków produkcji, rezerw i możliwości, a to zaliczano do podstawowych funkcji planowania. Planowanie oparte na takich założeniach nazywamy planowaniem centralistycznym. Oto najbardziej charakterystyczne i istotne jego cechy: decyzje gospodarcze są podejmowane na szczeblu centralnym, tzn, jednostki administracyjno-gospodarcze nadrzędne w stosunku do przedsiębiorstwa (ministerstwa, centralne urzędy, zjednoczenia itp.): plany niżsaydi szczebli są hierarchicznie podporządkowane planom wyższych szczebli (plany przedsiębiorstw wynikają z planów zjednoczeń branżowych, te z kolei z planów resortowych itd.): planowanie jest ssesegótewe, odnosi się nie tylko do wyników końcowych (lip, wielkość produkcji czy jej asortyment) i obejmuje nie tylko podstawowe decyzje dotyczące alokacji zasobów, lecz dotyczy także technologii wytwarzania, źródeł dostaw surowców i kierunków zbytu gotowych wyrobów: zadania planu mają przeważnie charakter ilościowy, nie uwzględnia się w sich takich kryteriów działalności, jak koszty, jakość, efektywność: formalnie podstawowym okresem planowania jest okres średni, w rzeczywistości następuje przesunięcie punktu ciężkości na planowanie operatywne (głównie roczne).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>