optymalizacja planowania

Elementarnym warunkiem metodologicznej poprawności planu społeczno-gospodarczego jest jego realność i wewnętrzna zgodność. Dopiero spełnienie tych warunków pozwala rozważać wybór decyzji najlepszych w danych okolicznościach, tj. decyzji optymalnych, ze zbioru rozwiązań dopuszczalnych. Wydawać by się mogło, że napięte plany powinny wywoływać silną presję prooszczędnościową. W rzeczywistości mogą w tych warunkach powstawać i być akceptowane przez ośrodki decyzyjne projekty i usprawnienia zapowiadające oszczędność, która jednak okazuje się krótkookresowa i pozorna. Z punktu widzenia kryteriów racjonalności ogólnospołecznej i w dłuższym okresie oznaczają one marnotrawstwo i straty. Często pod hasłem oszczędności wprowadza się do produkcji materiały zastępcze o mniejszej trwałości, narusza się rygory procesu technologicznego, dokonuje się nieuzasadnionego obniżania norm zużycia materiałów itd. i ta pozorna racjonalizacja wywołuje negatywne skutki w dziedzinie jakości, funkcjonalności i trwałości wyrobów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>