Niewolnictwo

Niewolnictwo charakteryzował podział społeczeństwa na ludność wolną, tj. właścicieli środków produkcji, oraz ludność niewolniczą. Ta druga była własnością posiadaczy środków produkcji, wytwarzając nadwyżkę dóbr dla swoich panów. W ten sposób ukształtowały się dwie klasy społeczne. Klasa panująca, dysponująca środkami produkcji i posiadająca na własność niewolników, oraz klasa niewolników — pracująca dla swoich właścicieli. Sposób gospodarowania cechował więc wyzysk niewolników przez ich właścicieli wyzysk człowieka przez człowieka. W ustroju niewolniczym istniały też warstwy ludności nie będące niewolnikami i nie posiadające niewolników (część rolników, kupcy, wyzwoleńcy). Były to warstwy pośrednie, nie stanowiące głównych klas społecznych. Niewolnictwo było antagonistycznym sposobem gospodarowania. Między niewolnikami a ich właścicielami istniała głęboka sprzeczność ci drudzy wyzyskiwali nieludzko tych pierwszych, mieli nawet prawo ich zabijania. Te antagonistyczne sprzeczności wyrażały się w walce klasowej, której najostrzejszym wyrazem były zbrojne bunty niewolników. Bunty te, przybierające z czasem masowe rozmiary, były jednym z głównych czynników upadku ustroju niewolniczego zastąpił go ustrój feudalny. Przyczyny i historia upadku niewolnictwa są złożone i wielorakie. W ich zespole decydujący był czynnik rozwoju sił wytwórczych. Postęp w rozwoju tych sił, zwłaszcza rozszerzenie areału upraw, rozwój hodowli zwierząt, wzrost plonów, umożliwiły zwiększenie produktu dodatkowego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>