myslenie polityczne

Myślenie polityczne ma tendencję do postrzegania spraw, instytucji czy programów w kontekście ich spodziewanych („miejmy nadzieję”) rezultatów. Przykładami takich „oczekiwań” są programy „walki z narkotykami”, przedsięwzięcia „mające przynosić zyski”, „ochrona interesu publicznego” w wykonaniu kancelarii prawniczych, czy ustawy o „kontroli posiadania broni”. Natomiast w przypadku analiz ekonomicznych, tym co się naprawdę liczy nie są zamiary i intencje, dla których jakieś działanie zostało podjęte, lecz jakich zachęt i ograniczeń użyto w celu osiągnięcia danego celu. Stąd wiadomo, że większość, o ile nie wszystkie, przedsięwzięć „mających przynosić zyski” żadnych zysków de facto nie daje. Widać to chociażby po stosunkowo dużej ilości przedsiębiorstw, które upadają w ciągu pierwszych paru lat od swego powstania. Podobnie, można mieć poważne wątpliwości, czy większość programów, których celem jest zapobieganie lub zmniejszenie spożycia narkotyków przyczynia się do jakiejkolwiek poprawy sytuacji, podobnie jest z firmami prawniczymi reprezentującymi rzekomy interes publiczny, a także z ustawami o kontroli posiadania broni, które faktycznie niewiele kontrolują.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>