kraje slabo rozwiniete

Dla wszystkich prawie krajów opóźnionych w rozwoju gospodarczym planowanie stało się metodą wychodzenia ze stanu zacofania. Szansę tę wykorzystywano w różnych krajach z większym lub mniejszym powodzeniem. W toku dekolonizacji wszystkie nowo wyzwolone1 kraje podjęły, w bardzo zresztą zróżnicowanej formie, ideę planowania. Z upływem czasu okazało się jednak, że planowanie gospodarcze, w którym kraje te dostrzegały szansę przyspieszenia wzrostu i wydobywania się z zacofania, jest dla większości z nich zadaniem bardzo trudnym, przede wszystkim ze względu na ich powiązania międzynarodowe w obrębie podziału pracy odziedziczonego po okresie kolonializmu. W świetle analiz ekspertów, trudności z wewnętrzną koordynacją gospodarek peryferyjnych wynikają w dużym stopniu z charakteru ich powiązań z gospodarką międzynarodową w ramach wielkich przedsiębiorstw. Wzmagająca się zewnętrzna kontrola oraz uzależnienie sposobów rozwiązywania wewnętrznych problemów gospodarczych od rozstrzygnięć zapadających w centralach korporacji znacznie osłabia siłę i zakres oddziaływania aparatu państwa narodowego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>