Kraje okupacyjne

Prowadzona przez III Rzeszę polityka podbojów przynosiła jej nie tylko .korzyści polityczne i militarne ale, co było nie mniej istotne, również poważne korzyści gospodarcze. Już zabór ziem czeskich dokonany w marcu 1939 r, oddał w ręce państwa niemieckiego zarówno nowoczesne uzbrojenie kilkunastu dywizji wojska (w tym artylerię najcięższą, której wówczas Wehrmacht jeszcze nie posiadał), jak też rozbudowany i bardzo nowoczesny przemysł metalurgiczny i zbrojeniowy. Dalsze podboje zwiększały potencjał gospodarczy Rzeszy. Zapewniały jej nie tylko do-:stawy deficytowych surowców i żywności, ale również dodatkowe poważne zdolności produkcyjne przemysłu oraz rezerwuar darmowej, przymusowej siły roboczej. Wykorzystanie tych możliwości wymagało odpowiedniej polityki gospodarczej. Dlatego też państwo niemieckie postawiło przed sobą trzy główne zadania. Pierwszym było podporządkowanie w jak najszerszych .rozmiarach istniejącego w podbitych krajach potencjału gospodarczego, drugim — ograniczenie spożycia ludności miejscowej, a trzecim — wykorzystanie zasobów istniejących w okupowanych państwach na potrzeby Rzeszy i jej armii. Polityka gospodarcza Niemiec we wszystkich podbitych krajach kierowała się analogicznymi generalnymi założeniami. Jednak praktyczna ich realizacja przebiegała w sposób bardzo zróżnicowany, w zależności od konkretnych warunków miejscowych. Dotyczyło to zarówno metod podporządkowywania gospodarki, systemów regulowania i ograniczania spożycia, jak i form przejmowania produkcji na potrzeby Rzeszy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>