gospodarka ZSRR

Gospodarce ZSRS brak było bowiem systemu bodźców oraz mechanizmu zdolnego do przetworzenia nadmiaru zasobów produkcyjnych w finalne wyroby po cenie porównywalnej z cenami stosowanymi w Stanach Zjednoczonych czy innych krajach stosujących mechanizm koordynacji cenowej. Mimo iż w Związku Sowieckim stosowano ceny, były one ustalane przez centralnych planistów, w związku z czym nie odzwierciedlały względnej rzadkości (scarcity) poszczególnych zasobów w taki sposób, jak to się dzieje w gospodarce rynkowej, gdzie konkurujące ze sobą podmioty dążą do zrównoważenia podaży z popytem. Zresztą nie było nawet pomysłu na to, w jaki sposób centralny planista mógłby sobie poradzić z czymś tak kompleksowym i gwałtownym, jak zmieniające się nieustannie relacje między stopniem rzadkości niezliczonej ilości zasobów i wyrobów finalnych. Nie zapominajmy, że centralni planiści mieli do ustalenia aż 20 min cen. O ile w gospodarce rynkowej, gdzie miliony konsumentów i producentów śledzi, zmienia i kontroluje garść cen zasobów i produktów, które ich interesują6 zadanie takie nie przestawia większego problemu, o tyle w przypadku centralnego planisty jest ono praktycznie niemożliwe do prawidłowego wykonania. Wypadkową istniejącej sytuacji był na przykład potężny magazyn pękający w szwach od niechcianych czy niesprzedanych dóbr, gdy w tym samym czasie ludzie stali w długich kolejkach po dobra, których potrzebowali i mieli nadzieję cierpliwie wystać, zanim ich zabraknie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>