Gospodarka wojenna Niemiec

Przygotowania wojenne Niemiec trwały już od dojścia Hitlera do władzy w 1933 r., toteż przestawienie gospodarki na tory wojenne było pod wieloma względami ułatwione. Już w latach przedwojennych ukształtował się system kontroli państwa nad produkcją, który pozwalał przestawić ją całkowicie na potrzeby zbrojeń. Odpowiednie zarządzenia przygotowywano od dawna, zaś pod koniec sierpnia 1939 r. i w pierwszych dniach września zostały one ogłoszone i wprowadzone w życie. Zasadnicze znaczenie miała ustawa o produkcji wojennej, która przewidywała podporządkowanie całej gospodarki wojennej jednolitemu kierownictwu państwowemu. Towarzyszyły jej rozporządzenia przewidujące kontrolę dewizową, racjonowanie zaopatrzenia ludności i inne. Został powołany skomplikowany aparat z udziałem przedstawicieli NSDAP, wojska i życia gospodarczego, w celu realizacji tych zasad. Podstawowym zagadnieniem było racjonalne wykorzystanie rezerw, gdyż mimo wysiłków przemysłu i aneksji dokonanych jeszcze przed l września 1939 r., gospodarka niemiecka w dużej mierze nadal zależała od importu. Tak np. 70 do 99% niezbędnych ilości miedzi, cyny, niklu i boksytów pochodziły z importu, podobnie 20% artykułów żywnościowych i 40—50% tłuszczów. Z niedostatku rezerw i zależności od importu wynikała m.in. koncepcja wojny błyskawicznej. W kwietniu 1939 r. członek zarządu IG Farben Carl Krauch mówił: „dziś, jak w 1914 r. niemiecka sytuacja polityczna i gospodarcza przypomina oblężoną przez świat twierdzę i wymaga szybkiego rozstrzygnięcia wojny poprzez niszczące uderzenie na samym początku działań”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>