Gospodarka Niemiecka

Na gospodarce niemieckiej ciążył coraz bardziej dotkliwie niedostatek siły roboczej. Mobilizacja powodowała zmniejszenie liczby robotników, z 39,1 min w maju 1939 r. do 33,1 min w maju 1941 r. (w tym liczba kobiet niewiele przekraczała w obu okresach 14 min). W tym samym czasie liczba pracowników przemysłu zbrojeniowego wzrosła z 2,4 do 5,3 min osób, a więc nastąpił szybki spadek zatrudnienia w gałęziach cywilnych. Na potrzeby wojny pracowali ponadto liczni robotnicy w krajach okupowanych i zależnych. Już jednak od początku wojny administracja hitlerowska podjęła kroki w celu zdobycia przymusowej siły roboczej. Wykorzystywano wiec jeńców wojennych, więźniów obozów koncentracyjnych, jak też robotników werbowanych różnymi metodami (przeważnie przymusowo) w krajach podbitych. W maju 1941 r. liczba robotników przymusowych osiągnęła 3 min osób. Wreszcie jeszcze jednym sposobem mobilizacji do pracy w przemyśle stało się zamykanie małych sklepów i warsztatów. Już w pierwszych miesiącach wojny zlikwidowano w Niemczech około pół miliona drobnych zakładów pracy, zaś ich właściciele i personel bądź pomnożyli szeregi Wehrmachtu, bądź też zostali skierowani do pracy w zakładach produkujących na potrzeby gospodarki wojennej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>