Feudalizm

W feudalizmie bezpośredni producenci byli częściowo wolni. Pracowali na rzecz feudałów, którzy stali się właścicielami środków produkcji, przede wszystkim ziemi. Ludzie pracujący na ziemi feudała byli jego poddanymi i nie mogli tej ziemi opuścić. Pracowali na pańskich polach, mając zarazem wydzielone działki ziemi, których uprawa dostarczała Tm środków do życia. Inna forma tego gospodarowania polegała na tym, że feudał przydzielał poszczególnym rodzinom areał gruntów do uprawy, z którego rodziny te były zobowiązane dostarczyć określoną ilość produktów bądź także pieniędzy. Przewaga feudalnej formy zagarniania produktu dodatkowego polegała na tym, że nie wymagała stosowania tak drastycznych form przymusu jak w niewolnictwie, a ponadto feudalny chłop, w przeciwieństwie do niewolnika, był zainteresowany we wzroście produkcji. W miarę tego wzrostu feudał mógł coraz większą część zagarniać dla siebie. Feudalizm był także antagonistycznym sposobem gospodarowania. Między klasą feudałów i klasą poddanych (pańszczyźnianych chłopów) istniały antagonistyczne sprzeczności. W okręgach bądź krajach, gdzie wyzysk chłopów przez feudałów stawał się nadmierny, dochodziło do buntów chłopskich, zbrojnych walk klasowych (bunty kozackie, bunt Szeli). Ale nie one stały się głównym czynnikiem upadku feudalizmu. Postępy rozwoju sił wytwórczych w produkcji rolnej były nikłe, nie było przeto ekonomicznych przesłanek zmiany feudalnego sposobu gospodarowania przesłanki te ukształtowały się w miastach.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>