druga wojna

W okresie II wojny światowej planowanie w ferajach sojuszniczych umożliwiało racjonalizację gospodarowania zasobami pracy i wytwarzaną produkcją na potrzeby zarówno wojenne jak i cywilne. Podejmowane w tym okresie próby i ich wyniki wzbogaciły metodologię planowania, w której największy udział miały wieloletnie już radzieckie doświadczenia planistyczne. W okresie powojennym znaczną popularność zyskało planowanie we Francji, Anglii, Holandii, Włoszech i w niektórych innych krajach zachodnioeuropejskich. Jak zauważa znany ekonomista brazylijski Celso Furtado, właściwie w całym okresie powojennym „…uprzemysłowione gospodarki kapitalistyczne działały na poziomie koordynacji wewnętrznej dużo wyższym od tego, który był uważany poprzednio za dający się pogodzić z gospodarką rynkową. Koordynacja ta, inspirowana teorią Keynesa, stanowi zasadniczo zdobycz typu społecznego: dzięki niej zostały znacznie złagodzone koszty funkcjonowania gospodarek kapitalistycznych, ponoszone przez ludzi i społeczeństwa”. Wyraźniejsze elementy planowania zwłaszcza we Francji, Holandii, Wielkiej Brytanii dały też nowe impulsy dla teorii i metodologii planistycznej. Poszerzał się zakres planowania.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>