Dostawy surowcow

Zapewnienie Wyspom Brytyjskim dostaw surowców, sprzętu inwestycyjnego, amunicji, uzbrojenia oraz żywności stawało się dla nich zasadniczym warunkiem przetrwania. W przypadku przerwania transportu morskiego, Wielka Brytania utraciłaby nie tylko możliwość zwiększania zdolności obronnej, ale wobec narastających trudności ekonomicznych nie miałaby szans dalszego prowadzenia wojny z Rzeszą. Dlatego utrzymanie nieprzerwanych dostaw stało się dla aliantów jednym z centralnych problemów. Jego waga wzrosła jeszcze po wybuchu konfliktu z Japonia. Również wejście do wojny Związku Radzieckiego i rozwój amerykańskich dostaw sprzętu i żywności dla ZSRR wymagały sprawnego funkcjonowania transportu morskiego. Opanowanie szlaków morskich miało zasadniczy wpływ na przebieg wojny: z faktu tego zdawały sobie sprawę zarówno Niemcy i Japonia, jak i państwa należące do przeciwnego obozu. Stąd w latach 1939—-1945 trwała nieustanna rozbudowa floty wojennej i handlowej oraz doskonalenie metod walki mających zapewnić przewagę militarną na morzach i oceanach. W początkowym okresie wojny zdecydowana przewaga należała do Rzeszy. Marynarka niemiecka topiła więcej statków, niż były w stanie wybudować stocznie krajów koalicji antyhitlerowskiej. Groziło to blokadą morską Anglii. Tylko w jednym miesiącu (kwiecień 1941 r.) straty aliantów w tonażu handlowym wyniosły przeszło 650 tyś. t. Od 1943 r. nastąpiła jednak zmiana w sytuacji. Liczba budowanych nowych jednostek zaczęła przewyższać straty. Równocześnie przewaga militarna aliantów na morzach skutecznie ograniczyła działalność marynarki wojennej i lotnictwa niemieckiego oraz japońskiego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>