Brak rynku kapitalowego

Brak rynku kapitału pożyczkowego w krajach socjalistycznych sprawia, że procent nie jest podstawowym kryterium podziału funduszów kredytowych. Dotychczas we wszystkich tych krajach stopę procentową ustala się poniżej poziomu, przy którym można by równoważyć popyt na kredyt z jego podażą, ale jej odchylenia od tego poziomu są bardzo zróżnicowane. Stosunkowo niska stopa procentowa wywołuje popyt na kredyt przewyższający jego podaż, a także skłania do podejmowania nieefektywnych inwestycji. Wprawdzie, w odróżnieniu od warunków finansowania budżetowego, procent jest dla kredytobiorców pewnym obciążeniem, ale nie aż takim, aby mógł wyeliminować czy przynajmniej zdecydowanie ograniczyć presję kredytową i inwestycyjną. W rezultacie o udzieleniu kredytu decyduje nie stopa jego oprocentowania, lecz inne kryteria, a wśród nich cel, na jaki ma on być użyty. We wszystkich krajach socjalistycznych próbuje się wykorzystywać różnicowanie stopy procentowej jako narzędzie oddziaływania ekonomicznego na jednostki gospodarcze. W tym celu oprócz normalnego oprocentowania kredytu obrotowego i inwestycyjnego stosuje się ulgowe lub podwyższone stopy oprocentowania. Wyższa stopa oprocentowania kredytu na finansowanie nieprawidłowych zapasów ma skłaniać jednostki gospodarcze do ich unikania najczęściej dwukrotnie wyższa stopa procentowa od kredytów przeterminowanych ma wpływać na usprawnienie ruchu środków obrotowych, m. in. przez likwidację niepotrzebnych zapasów lub poprawę regularności dostaw i płatności, oraz na zwiększenie płynności finansowej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>